vulwol

Spuitisolatie of spuitisolatie met asbestgehalte gemaakt van asbest wordt beschouwd als een van de gevaarlijkste asbestproducten. Het bouwmateriaal heeft een zeer hoog asbestgehalte en de vezels zijn zeer zwak gebonden, waardoor ze zeer gemakkelijk kunnen vrijkomen. Helaas werd het gemakkelijk te gebruiken bouwmateriaal heel vaak gebruikt op moeilijk bereikbare plaatsen binnenshuis. Daarom bestaat het risico dat het bij renovatie over het hoofd wordt gezien. Vooral eigenaars van gebouwen die vóór 1979 gebouwd of voor het laatst gerenoveerd zijn, moeten verdachte materialen van tevoren testen om het grote risico op asbestbesmetting te voorkomen. Het enige wat je hoeft te doen is een klein monster per post op te sturen naar het analyselaboratorium van het CRB en je ontvangt het resultaat binnen een paar dagen.

Onze diensten voor u

• Analyse van asbest in ons eigen, geaccrediteerd testlaboratorium door gekwalificeerde wetenschappers
• snelle verwerkingstijd, ca. 3-4 dagen na monsterontvangst
• gerechtelijke analyse 
• regelmatige deelname aan EQA tests voor asbestanalyse

Kosten voor de analyse van asbest in de vulling van wol, vullingsmassa's, gespoten asbest

Onderzoek als materiaalmonster volgens richtlijn VDI 3866, blz. 5 voor
62,00 € netto (73,78 € bruto)

Veelgestelde vragen over spuitasbest

Wat is gesproeid asbest?

Gesproeid asbest is een zachte massa die met een slang of spuitpistool in voegen en scheuren is gespoten. De massa wordt hard na droging en dient als isolatie. Al in de Tweede Wereldoorlog werden stalen liggers bekleed met gesproeid asbest als brandbeveiliging. Het product werd bij voorkeur gebruikt op schuine en moeilijk bereikbare plaatsen waarvoor het snijden van isolatieplaten te ingewikkeld of tijdrovend zou zijn geweest. Vanwege het hoge asbestgehalte en het daaruit voortvloeiende hoge gezondheidsrisico was gesproeid asbest een van de eerste asbestproducten die in 1979 in de Bondsrepubliek Duitsland werd verboden.

Wat is het verschil tussen spuitasbest en asbesthoudende opvulmaterialen?

Net als spuitasbest werd stopverf gebruikt als een zachte vulmassa om te isoleren op plaatsen die scheef en moeilijk bereikbaar zijn. Onderstopmassa kan ook asbest bevatten. In tegenstelling tot gesproeid asbest lijkt het materiaal echter meer op een soort wol. Het wordt al sinds de Tweede Wereldoorlog gebruikt om holle ruimten af te dichten. Terwijl gesproeid asbest sinds 1979 verboden is, bleef het gebruik van asbesthoudende mastiek toegestaan tot het algemene verbod op asbest in 1993. Daarom kan stopverf ook worden aangetroffen in gebouwen die na 1979 zijn gebouwd of gerenoveerd. Net als gesproeid asbest wordt stopverf beschouwd als een zwak gebonden asbestproduct. In het geval van onderstopmassa zijn de gevaarlijke asbestvezels echter veel sterker gebonden in het basismateriaal en ontsnappen ze niet zo gemakkelijk. Ondanks het veel lagere gezondheidsrisico dat hieruit voortvloeit, raden deskundigen aan om de onderstopmassa op de middellange termijn te vervangen.

Hoe kan ik spuitasbest herkennen?

Op het eerste gezicht is het niet mogelijk om zonder twijfel te zeggen of een isolatiemateriaal asbest bevat. Er zijn echter enkele aanwijzingen: Omdat spuitasbest in 1979 verboden werd, kan het alleen gebruikt worden in gebouwen die voor die datum gebouwd zijn of sindsdien niet gerenoveerd zijn. Als zwak gebonden asbestproduct heeft het asbesthoudende materiaal meestal een vezelachtige structuur en een grijsgroene, blauwachtige of grijsbruine kleur. Het werd vaak aan de binnenkant van plafonds, muren en daken gespoten. Het werd ook gebruikt in afzuigkanalen. Alleen een asbestanalyse kan echter zekerheid geven over het asbestgehalte. Stuur gewoon een monster per post naar het analyselaboratorium van het CRB en binnen enkele dagen ontvangt u het resultaat per post of e-mail.

Waarom is gesproeid asbest zo gevaarlijk?

Het asbestgehalte in gesproeid asbest is meestal meer dan 60 procent. Het was een van de eerste asbestproducten die in 1979 werd verboden vanwege de schadelijke eigenschappen. Een van de redenen voor het verbod was de extreem zwakke binding tussen de asbestvezels en het basismateriaal. Zelfs de kleinste trillingen zijn voldoende om een grote hoeveelheid asbestvezels in de lucht te brengen. Veel arbeiders en ambachtslieden vertoonden al in de vroege naoorlogse periode langdurige schade door het veelvuldige gebruik van het materiaal. Daarom wordt het beschouwd als een van de gevaarlijkste asbestproducten. Een andere factor is het wijdverbreide gebruik van het product: het werd al in de jaren 1940 gebruikt als omhulsel op stalen balken. Later werd spuitasbest vaak gebruikt om de binnenkant van daken, muren en kanalen te bekleden. De minuscule asbestvezels verhogen het risico op kanker wanneer ze in contact komen met de longen en kunnen de gevaarlijke longziekte asbestose veroorzaken. Deskundigen adviseren daarom dringend om gespoten asbest onmiddellijk te laten verwijderen door gecertificeerde gespecialiseerde bedrijven.

Hoe moet spuitasbest worden afgevoerd?

In Duitsland is het particulieren vanwege het hoge gezondheidsrisico wettelijk niet toegestaan om zwak gebonden asbestproducten zoals spuitasbest te verwijderen of te vervoeren. In Duitsland moeten gespecialiseerde bedrijven bijvoorbeeld een asbestcertificaat hebben op basis van de TRGS (Technische Regels voor Gevaarlijke Stoffen van het Bondsministerie van Arbeid en Sociale Zaken) om spuitasbest te mogen verwijderen. In het geval van asbestverwijdering zorgen deze gespecialiseerde bedrijven meestal tegelijkertijd voor de verwijdering van asbesthoudend afval.

Wat zijn de kosten voor spuitasbestverwijdering?

De kosten van asbestsanering zijn afhankelijk van de hoeveelheid asbesthoudend bouwmateriaal dat verwijderd moet worden en de bereikbaarheid. Opdrachtgevers moeten uitgaan van 35 tot 45 euro per vierkante meter. Omdat er bij gesproeid asbest heel gemakkelijk grote hoeveelheden van de gevaarlijke vezels vrijkomen, zijn er dure maatregelen nodig om de getroffen ruimten te isoleren. Als er speciale gereedschappen en apparatuur zoals steigers of kranen nodig zijn om toegang te krijgen, komen daar nog kosten van drie tot vier cijfers bij. Om het afval af te voeren, huren de gespecialiseerde bedrijven meestal containers die enkele honderden euro's kosten. Tot slot rekenen de stortplaatsen voor gevaarlijk afval tussen 100 en 300 euro per ton voor de opslag van het afval.

Identificatie van asbest in scanelektronenmicrocopische beelden en spectra van energiedispersie